Skjåk-snadder til bardisken

*Skjåk-snadder til bardisken*. Av Elias Sperstad / GD
Leif Skiaker aktar å ta opp kampen om barkundane. Ikkje med det flytande, men med snadderet attåt. Vi snakkar verken om potetgull eller peanøtt. Ikkje liknar det i smak eller farge heller. Og ikkje knasar det i munnen. Langt frå tygg og forsvinn. Vi snakkar om tørka kjøtt, oppskore i små stykke. Produsert i fjøset til Leif og Liv Marit Skiaker i Skjåk. Vi må ile til med å understreke at det ikkje smakar fjøs av det nye snadderet frå Skjåk Tørkekjøtt. Langt derifrå. - Versågod! Tygg lenge på det. Kjenn på smaken. - Nå kva seier du? Leif Skiaker byr på ein prøvesmak. Av det nye produktet som nå er på full fart inn i norske barar. Sannsynlegvis vil du snart finne tørka kjøtt frå Skjåk i minibaren også. Og i butikkane. Pakka i små porsjonspakningar. Kjøttbitane vi får servert, er seige. Men også møre. Lukta er god. Smaken og når ein får det på tunga. Smaken er ny. Tørka kjøtt, ja, men ikkje berre det. Utan å gå i detaljar, fortel Leif Skiaker at kjøtet er marinert og så tørka.	Reinskore kjøtt, krydder og urter. Og ein bitte liten knert. Blandingsforholdet vil Leif Skiaker naturlegvis ikkje røpe.
Av kjøtt, brennevin og urter lagar Leif Skiaker ei salig blanding småsnadder.	Og det likaste av alt, tykkjer mange, er at det er svært kalorifattig, seier gründeren i Skjåk. Blandingsforholdet og eksakt kva dei har i marinaden, vil dei halde for seg sjølve. Kor lenge det ligg i marinaden eller kor lenge det ligg til tørk, har dei heller ikkje til hensikt å ut med. Bak resultatet ligg mange år med produktutvikling. Berre dei siste månadane før dei starta produksjon for prøvesal, eksperimenterte dei med 30 forskjellige smakar. Nå er tørka kjøtt i tre forskjellige variantar på marknaden. Og det kjem fleire etter kvart. Ideen fekk Leif Skiaker etter ein tur til Amerika. Der fekk han servert tørka kjøtt som snacks attåt øl. Han fall for smaken. Og såg for seg ein variant med «norsk smak». Vel heime forsøkte han og kona Liv Marit seg fram - berre for å prøve om dei kunne få til noko liknande. Dei har prøvd og feila. På nytt og på nytt. Venner og kjente fekk prøvesmake på kjøttbitane. Dei gav meirsmak. Som ivrig friluftsmann hadde Leif Skiaker vore i Skjåk på jakt og fiske i mange år.
Familien på fire bestemte seg for å flytte til Skjåk for litt over to år sidan. Så fell det seg slik at dei fekk kjøpt eit småbruk. Perfekt også for oppdrett av jämthund. Premiehylla vitnar om toppkarakterar frå internasjonale utstillingar. På gardskjøpet fulgte det også med eit fjøs som dei seinare åra hadde vore nytta som tredreieverkstad. Godt brukandes som produksjonslokale for tørka kjøtt. Ikkje i etasjen der ku og gris ein gong var. Men i underetasjen. I gjødselkjellaren, rett og slett. Den er nå kjemisk rein. Næringsmiddeltilsynet har fulgt plan- og byggjearbeidet med argusaugo. Skulle dei starte produksjon av næringsmiddel kunne det ikkje vera slinger i valsen. Skiaker gjorde som dei sa. Vi får utlevert skoovertrekk og eingongsfrakk. Vi går inn i dei mest delikate lokala ein kan tenkje seg. Lukta som møter oss er ubeskriveleg god. Kun dei beste kjøttstykka blir brukt. - Dessverre er sorteringa frå leverandøren ikkje den beste. Det blir for mykje avskjer. Derfor blir kilosprisen på det kjøttet vi kan nytte temmeleg høg, seier Leif Skiaker. Så langt er det storfekjøtt som blir brukt. Oppskore i centimetertjukke skiver.	Skjåk
*Leif og Liv Marit Skiaker har drive produktutvikling i mange år. Nå kan dei endeleg gle seg over resultatet.*	Kjøttet blir så lagt i ei blandemaskin og marinert. Etter ei viss tid blir det lagt over i ein stor tørkeomn. Ei flaske akevitt og ei flaske konjakk står blant dei mange glasa med forskjellige urter. Vi anar smaken av akevitt i det eine slaget. Og einebær i det andre. Attåt varianten «Svartkrutt» trengst det nok litt drikke attåt. Og det er det som er meininga. At det skal høve som snacks attåt øl eller dram. Om det så er i ein bar eller ved kveldsbålet på jakt- eller fisketur. Ikkje for det, brus attåt går bra også. Eller ingen ting. For da ligg smaken i munnen ennå lenger. - Skriv du nå om dette, så for all del samanlikne det ikkje med den amerikanske varianten. Smaken er så forskjellig. Vi vil tilby ein smak av Norge. Dei har orda sine i behald, Leif og Liv Marit Skiakar. Av kjøtt, brennevin og urter lagar Leif Skiaker ei salig blanding småsnadder. Leif og Liv Marit Skiaker har drive produktutvikling i mange år. Nå kan dei endeleg skåle for sitt eige produkt. Reinskore kjøtt, krydder og urter. Og ein bitte liten knert. Blandingsforholdet vil Leif Skiaker naturlegvis ikkje røpe.